| تبليغات | X |
... به نام مذهب و به بهانه دعا و شفاعت و توسل ندبه ، اين مردم را به سگ بودن دعوت مي كنند و "پيروان علي و حسين و زينب" را ، به صورت " سگان علي و حسين و زينب " در مي آورند و حتي جمع را بنام دعا ندبه كردن و ندبه خواندن ، روي زمين به چهار دست وپا مي خوابانند در پاي امام غايب كه حضرتش را ، به بازي ، در مجلس احضار مي كنند و برروي منبر مي نشانند ، به عو عو كردن وا مي دارند و شعار تشعشان را "ما سگ توايم عوعوعو" انتخاب مي كنند و انگار ـ العياذ بالله ـ اهل بيت پيغمبر ارمني ان كه سگ دوست داشته باشند و سگ در خانه راه دهند و نگه دارند و بنوازند و لقمه دهند! آن هم انساني را كه به شكل سگ است!
و به جاي معرفت و كمال و عمل و جهاد و حركت و ايثار و خدمت ، براي نجات خود دم مي جنبانند و موس موس مي كنند و تملق مي گويند و مي بينيم كه چگونه اين مذهبي را كه انسان مادي خاكي را مقام خلافت خدايي مي بخشد و او را امانتدار خاص خدا مي نامد و مسجود فرشتگان مي سازد و به او فرمان مي دهد كه خلق و خوي خدا را بگير ! در دست اينان ، مذهبي مي شود كه انسان را خلق و خوي سگ مي دهد و كلب آستان مي خواند و وقتي كسي سگ شود ، سگ است و همه جا سگ است . سگ امام كه هيچ ، سگ خدا . مگر سگ هاي كوچه ها و زباله دانها و خانه هاي ارباب ، سگ هاي خدا نيستند ؟
از اين همه ذلت و ذلت و ضعف و ضعف و تسليم و تسليم و خلق خوي دم جنباني در برابر قدرت و براي لقمه اي نان و پاره اي استخوان و وحشي گري در برابر ضعيف و پارس كردن به فرمان ارباب ، به ستوه آمده ام.
تحمل پذير نيست ملتي متمدن كه از برجسته ترين ملتهاي تارخ بوده و ملتي كه در اسلام بزرگترين فخر را كسب كرده و ملتي كه در جهان مارك علي را بر پيشاني دارد ، ذلت و زبوني سگ را پيدا كند ، پاچه ضعفا بگيرد و بر غريبه ها پارس كند و در كنار ارباب دم بجنباند و در اسلام ، سگ نجس است ، ولو سگ خاندان پيغمبر ، كه از سگ بيزارند و سگ بازي را صفت يزيد مي شمارند !...
دكتر علي شريعتي ـ نامه به پدر ـ نيمه دوم سال 1351